Het verdienmodel van banken en brokers is gebaseerd op actieve beleggers. Die zijn de afgelopen jaren sterk in aantal afgenomen, na de afstraffingen in 2008 en 2009. Velen van hen zochten hun toevlucht in spaarvormen of beleggingsfondsen. Ze zetten hun transacties in individuele effecten en derivaten op een laag pitje.We zien op de markt steeds betere en uitgebreidere transactieplatforms die internationaal worden uitgerold. De dienstverlening van deze platforms wordt niet alleen beter, de transactiekosten dalen eveneens nog steeds.
Voor veel brokers is dit een uitdaging. Waar moeten ze nieuwe klanten vandaan halen? De toestroom vanuit grootbanken naar dedicated brokers is inmiddels sterk afgezwakt, ook omdat grootbanken terugvechten met betere platforms en lagere tarieven. De weinige hyperactieve beleggers switchen op het ogenblik naar Amerikaanse brokers die bodemprijzen voor transacties rekenen. Daarnaast zien we een aantal vermogensbeheerders die het indexbeleggen voor grote vermogens omarmen. Geen aparte aandelenportefeuille meer die actief wordt beheerd, maar steeds kiezen voor een mix aan fondsen en trackers.
En wat doet de Nederlandse belegger? Die blijft stil zitten en gaat pas weer handelen als zijn vermogen gegroeid is en de beurskoorts toeslaat. Wie weet gaat dat dit jaar weer gebeuren.